UP

UJJWAL PRIYANKAIR 10· 2025

Question Q.4GS2GS2

Lack of a binding framework for pre-legislative consultations in India limits citizen engagement in the lawmaking.' Propose measures to strengthen the role of public consultation in the legislative process.

Open scan (p.7)

Main Body

Public involvement in governance via "participatory government" involves taking suggestion, feedback and consult public for effective legislation. However, there is a lack of a binding framework for pre-legislative consultation which pose challenges: A) loss of accountability to public. B) Erosion of public trust and transparency. C) Issue of public grievance redressal. Thus, measures can be adopted to ensure greater public consultation for ensuring good governance

based on consensus and responsible government. 1) Utilisation of digital technology to gather public views on executive rules. - eg. Digital Personal Data Protection Act 2023 in public domain. 2) Strengthen civil society based on recommendation of S. Vijay Kumar Committee report. 3) Jam Suryai for public grievance redressal. 4) Strengthen local governance via increasing functions and funds. The spirits of nation can be alive through democratic decentralisation, not mere bureaucratisation.

— UJJWAL PRIYANK · AIR 10

136 words1 paragraphs

Conclusion

The spirits of nation can be alive through democratic decentralisation, not mere bureaucratisation.

13 words

Steal this copy's techniques PremiumAI pulls out the reusable moves — pick the ones you want as flashcards
Compare my answer PremiumSee where this topper beats you

Topper

UJJWAL PRIYANK

AIR 102025

Subject & Paper

GS2GS2

Topic

Governance, Transparency, Accountability and E-governance

Transparency and Accountability

Public consultation in legislative process

Writing Stats

149

Total words

1

Paragraphs

analytical with practical measures and recommendations

Tone

Linked PYQ

8. अधोलिखिताः सर्वे प्रश्नाः संस्कृतेन समाधेयाः — Answer all of the following : (To be written in Sanskrit language) 8.(a) अधोलिखित-सन्दर्भं सम्यगवधार्य तदधस्तात् पृष्टानां प्रश्नानामुत्तरं देवनागरीलिप्या स्वेन संस्कृतेन दीयताम् । प्रत्येकमुत्तरं 3-4 पंक्तिभिः भवेत् — 5×5=25 कविशब्दस्य मौलिको व्यापकश्चार्थोऽस्ति 'इन्द्रियगोचरत्त्वानां साक्षात्कर्ता पुरुषः' इति । 'कवयः क्रान्तदर्शिनः' इति निरुक्तशास्त्रोक्तिः । ऋषिशब्दस्यापि अयमेव महत्त्वपूर्णोऽर्थः । अध्यात्म-शास्त्रमर्मज्ञस्य विदुषः प्राचीनमभिधानं 'कविः' इत्येवास्ति । एतस्मिनश्चैवार्थेऽस्य शब्दस्य प्रयोगो न केवलं गीतायाम् उपनिषत्स्वेवोपलभ्यते प्रत्युत संहितास्वपि महनीयोऽयं शब्द एतस्मिन्नेवार्थे बहुलं प्रयुज्यमान उपलभ्यते । उक्तं हि कठोपनिषदि — "'क्षुरस्य धारा निशिता दुरत्यया । दुर्गं पथस्तत् कवयो वदन्ति ॥'" इदं चापि विशेषतो ध्येयं यत् परब्रह्मार्थे कविशब्दप्रयोगो बहुत्र समुपलभ्यते, यथा ईशावास्योपनिषदि — "'कविर्मनीषी परिभूः स्वयम्भूर्यातथ्यतोऽर्थान् व्यदधात् शाश्वतीभ्यः समाभ्यः ।'" उपनिषदां स्वरे एव स्वं स्वरं मेलयन्ती श्रीमद्भगवद्गीताऽपि गायति — "'कविः पुराणमनुशासितारमणोरणीयासमनुस्मरेद् यः ।'" (i) 'कवि'शब्दस्य मौलिकः अर्थः कः ? (ii) 'कवि'शब्दस्य अध्यात्मशास्त्रमर्मज्ञरूपः अर्थः कुत्र कुत्र उपलभ्यते ? (iii) कठोपनिषदि दुर्गमः अध्यात्ममार्गः केन उपमितः अस्ति ? (iv) ईशावास्योपनिषदनुसारेण परब्रह्मरूपः कविः किमकरोत् ? (v) गीतायां कवेः स्वरूपं कीदृशं मतम् ? 8.(b) अधोलिखितं सन्दर्भं सम्यगवधार्य तदधस्तात् पृष्ठन्तं प्रश्नानामुत्तरं देवनागरीलिप्या स्वेन संस्कृतेन दीयताम् । प्रत्येकमुत्तरं 3-4 पंक्तिभिः भवेत् — 5×5=25 उक्तं हि मेघदूते कालिदासेन — "'कस्यात्यन्तं सुखमुपनतं दुःखमेकान्ततो वा । नीचैर्गच्छत्युपरि च दशा चक्रनेमिक्रमेण ॥'" संसारे नियतितरूपेण मानव-जीवन-दशा-परिवर्तनं जायते । 'कुटिलं गच्छतीति जगत्', 'सम्यक् सरतीति संसारः', इति संज्ञाशब्दावपि परिवर्तन-प्रवृत्ति-परिपोषकौ स्तः । एकदा जनः धनधान्यसमृद्धः सन् विविधान् भोगान् भुञ्जानोऽद्यानपि भूयसोऽतिथीन् दीनान् पालयितुं प्रभवति । अन्यदाऽसावेव निःस्वतामुपसन्नो यवानां प्रसूत्यैऽप्यन्नदीयद्वारमासादयति । धर्मपुत्रं गविष्टिरं युधिष्ठिरं को न वेत्ति । यो ह्येकदा सहस्रशोऽतिथीन् सौवर्णपात्रेषु भोजयति, स एवैकदा वैराटं निकेतनमाराध्य निवण्डधारणं विधत्ते, प्रहरिकृत्यं प्रचालयति । गाण्डीव-टङ्कार-सभीकृतभटो धनञ्जयोऽपि एकदा वीर-वृन्द-विक्रान्त-विग्रहोऽविद्यत, तथा चासावेव पुमानपि स्त्रीव नटी-कर्म कुर्वाणोऽतिवाहयति जीवनम् । महाराजो हरिश्चन्द्रोऽपि एकदा यदा धनदान-मानादितोषेण क्षुत्पिपासाकुलान् अभ्यागतान् अजीवयत्, स एव चाण्डाल-निकेतनमासाद्य तदादेशं शिरसि निधधानः श्मशानसेवां विधत्ते । अतः सत्यमेवोक्तं "'चक्रवत् परिवर्तन्ते दुःखानि च सुखानि च ।'" (i) मेघदूतानुसारं दशा-परिवर्तनं कथं भवति ? (ii) जगत्-संसार-शब्दयोः कः अभिप्रेतार्थः ? (iii) युधिष्ठिर-जीवने दशा-परिवर्तनं कथं जातम् ? (iv) दुर्दिनेषु आगतेषु अर्जुनः कथं जीवनं यापयामास ? (v) हरिश्चन्द्रः किं कुर्वाणः दुःखदिनानि सेहे ?

50M2017समाधेयाः