Question Q3GS2GS2

Right to religion is available from Article 25-28 under Part III of Constitution.

Main Body

Right to Religion is available from Article 25-28 under Part III of Constitution. Constitutional morality which constitute & ideas & constitution someone comes in conflict with above creating tensions. Role of judiciary to navigate tension: (1) Shirley Matt Care: developed the Doctrine of Essential Religious Practice which will stay protected under Article 25 (2) Kedarnath Black Case: Started with land acquisition issues and the conflict with Article 25 Right to administer Own religious affairs. (3) Josephine Bellory: The practice of [illegible] was seen as well-fact

of created public if Ahanda Nagi act (4) Role of Karnataka HC on Hijab case: which laid its not part of ERP as for customs & judgment (taken challenged). (5) Women rights: upheld via Indian Young lawyers case by opening [illegible] male temple to all women. Yet Judiciary has shown some issues: (1) Strict verdict in Talbot Alfon (Hijab case): Right to Education v/s Right to Religion (2) Delay in taking up cases over female genital mutilation, [illegible] etc. Indie has a simple distinct model of Pluralism which ensures constitutional morality pervades while giving enough independence to all religions.

— Madhav Agarwal

184 words1 paragraphs

Open original scan

Page 7

Steal this copy's techniques PremiumAI pulls out the reusable moves — pick the ones you want as flashcards

Compare my answer PremiumSee where this topper beats you

Topper

Madhav Agarwal

Subject & Paper

GS2GS2

Topic

Indian Constitution - Historical Underpinnings, Evolution, Features, Amendments, Significant Provisions and Basic Structure

Right to Privacy and Article 21

Fundamental Rights - Religion

Writing Stats

184

Total words

Paragraphs

formal

Tone

Linked PYQ

8. अधोलिखिताः सर्वे प्रश्नाः संस्कृतभाषया समाधेयाः : 25+25=50 Answer all of the following (to be written in Sanskrit Language) : 8.(a) अधोलिखितं सन्दर्भं सम्यक् अवधार्य तदधस्तात् पृष्टानां प्रश्नानाम् उत्तरं देवनागरीलिप्या स्वेन संस्कृतेन दीयताम्। प्रत्येकम् उत्तरं 3-4 पंक्तिभिः भवेत् : 5×5=25 पुरा त्रयो व्यवसायाः प्रधानरूपेण प्रचलिता आसन् - कृषि: पशुपालनं शिल्पं च। एतैर्निष्पन्नानि वस्तूनि व्यापारद्वारा देशेषु विदेशेषु च प्रेष्यन्ते स्म। प्राचीना भारतीयाः कृषिप्रधाना आसन् सम्प्रत्यपि सन्ति। कृषिजं वस्तु अवलम्ब्य माङ्गलिको विधिरनुष्ठीयते। अन्नस्य महिम्ना कृषिगौरवं ज्ञायते। तथा हि - अन्नं न निन्द्यात्। अन्नवानन्नादो भवति। अन्नं न परिचक्षीत। अन्नं बहु कुर्वीत। तद् व्रतम्। एवं तैत्तिरीयोपनिषदन्त्रस्य महिमानं स्तौति। अन्नं ब्रह्मेति मतम्। नवीनप्रस्तरयुगे वन्यानामन्नानां भोज्यत्वमभोज्यत्वं वा परिज्ञातुं प्रयासोऽभवत्। खाद्यान्नानां कृषिविधिना कृत्रिमरूपायर्विकासः समारब्धः। तस्मात् कालादारभ्य कस्मिन् ऋतौ कीदृशे च क्षेत्रे कियन्मात्रं बीजं वपनीयम्, तस्य सुसंवर्धनाय कियत् सेवनं कर्तव्यम्, भूमेर्हल्यादकशक्तिः कथं वर्धनीयतेि समस्या अधिकृत्य सम्यग्गवेषणं कृतम्। प्रयतमानाश्च ते कृषका अस्मिन् विषये स्वदेशस्य विदेशानां च बीजानि फलानि च स्वदेशे संवर्धितवन्तः। नित्यमेव वन्यानां कृषिजानां चान्नानां कृषिकल्पं कृतवन्तः। प्रश्ना: - (i) पुरा के के व्यवसायाः प्रचलिताः ? (ii) अन्नस्य महिमा कीदृशं स्तूयते स्म ? (iii) नवीनप्रस्तरयुगे कीदृशः प्रयासः समारब्धः ? (iv) कृषिनिमित्तं कीदृशं गवेषणं कृतम् ? (v) कृषकाः अस्मिन् विषये किं कृतवन्तः ? 8.(b) अधोलिखितं सन्दर्भं सम्यक् अवधार्य तदधस्तात् पृष्टानां प्रश्नानाम् उत्तरं देवनागरीलिप्या स्वेन संस्कृतेन दीयताम्। प्रत्येकमुत्तरं 3-4 पंक्तिभिः भवेत् : 5×5=25 गृहत्यागादनन्तरं सिद्धार्थः सत्यस्य साधनायां संलग्नोऽभवत्। पञ्चभिर्भिक्षुभिः अटन् ऊरुबेलायामेकान्तक्षेत्रे स प्राविशत्। सत्यसन्धानाय स तत्र स्थितवान्। जनाः तं शाक्यमुनिरिति ज्ञातवन्तः। तस्य अयं कालः आर्यपर्यविक्षणाकाल उच्यते। शाक्यमुनिः सत्यानुसन्धाने शान्तिपर्येषणायां च भ्रमति स्म। स कठोरान् नियमान् पालयामास। परन्तु आत्मशान्तिर्न लब्धा। ध्यानयोगेन अपि सन्तोषो न प्राप्तः। योगाभ्यासेनापि जरामरणादीनामन्तो नावलोकितः। षड् वर्षाणि कृच्छ्रं तपः कृत्वा विषादग्रस्तः सन् तत् स्थानं परित्यज्य स गयां गतवान्। तत्र निरञ्जनानदीतटे पिप्पलस्याधः कृतसंकल्पः समासीन आसीत्। सम्बोधिप्राप्त्यै स समाधिस्थः अभवत्। तस्यामवस्थायां सम्बोधिबलेन तस्य आर्यसत्सोपलब्धिर्जाता। रात्रेः प्रथमे प्रहरे स्वजीवनस्यातीतमितिहासं द्वितीये प्रहरे च दिव्यदृष्टिबलेन कर्मफलभोगे मग्नं संसारमवलोकितवान्। तृतीये प्रहरे जरामरणादीनां द्वादशानां निदानानां ज्ञानं प्राप्तम्। ततः तेषां निदानानां निवारकस्वरूपस्य निर्वाणस्य अनायासोपलब्धिर्जाता। तस्य साधना फलवती अभवत्। आर्यसत्यानां यथार्थज्ञानेन स बुद्धत्वं प्राप्नवान्। प्रश्ना: - (i) सिद्धार्थः ऊरुबेलायां केन रूपेण उपस्थितः ? (ii) स कथं शाक्यमुनिः बभूव ? स च कथं भ्रमति स्म ? (iii) शाक्यमुनिरूपेण तस्य का स्थितिः अभवत् ? (iv) स कुत्र केन प्रकारेण सम्बोधिं प्राप्तवान् ? (v) स सम्बोधेः अनन्तरं कथं बुद्धत्वं प्राप्नवान् ?

50M2025समाधेयाः